نوزادان چه موقع بعد از تولد شروع به شنیدن می کنند؟

 طبق اعلام انجمن شنوایی گفتار و زبان ایالات متحده (ASHA)، نوزادان از سن سه ماهگی شروع به واکنش به صداها می کنند. اعتقاد بر این است که کودک در هنگام جنینی از اوایل ماه های ششم و هفتم بارداری شروع به تشخیص و واکنش به صداها می کند. اما رشد مناسب شنوایی کودک تنها پس از تولد رخ می دهد.

 

رشد قدرت شنوایی کودک تازه متولد شده

مطابق با اعلام مؤسسه ملی آمریکا در مورد ناشنوایی و سایر اختلالات ارتباطی (NIDCD)، کودکی که حس شنوایی سالمی داشته باشد، به نقطه عطف رشد زیر خواهد رسید.

از زمان تولد تا سه ماهگی: از صداهای بلند شگفت زده می شود در هنگام گوش دادن به صدای شما آرام شده یا لبخند می زند در واکنش به صدا، مکیدن شیر را شروع یا متوقف می کند برای هر نیاز خاص یک صدای متفاوت ایجاد می کند از ۴ تا ۶ ماهگی: چشم ها را در جهت یک صدای ایجاد شده حرکت می دهد. اسباب بازی هایی را می بیند که صدا ایجاد می کنند به تغییر تن صدای شما واکنش نشان می دهد شروع به توجه به موسیقی می کند از ۷ ماهی تا یک سالگی: سر را چرخانده و به جهت صدا حرکت می دهد هنگامی که اسمش را صدا می زنند، شروع به واکنش نشان دادن می کند. کلماتی از اسم های رایج اشخاص و اشیاء را شناسایی می کند مانند فنجان، کامیون، آبمیوه یا بابا. شروع به پاسخگویی به کلمات ساده مانند «نه»، «بیا اینجا»، «بیشتر می خواهی» و … می کند. آهنگ ها و داستان ها را برای مدت کوتاهی می شنود.

هر کودکی متفاوت است و اگر کودک در مدت چندین هفته یک مرحله مهم از شنوایی خود را از دست می دهد، لزوما نشان دهنده مشکلی نیست.

 

نوزادان چه موقع بعد از تولد شروع به شنیدن می کنند؟

 

آیا دریافت یک بسته یا نامه از چین بی خطر است؟

آیا دریافت یک بسته یا نامه از چین بی خطر است؟

بله، بی خطر است. افرادی که از چین بسته هایی را دریافت می کنند، در معرض خطر کروناویروس جدید قرار ندارند. بنابر تجزیه و تحلیل های گذشته، مشخص شده است کروناویروس ها مدت زمان زیادی روی اشیائی مانند نامه یا بسته ها زنده نمی مانند.

توجه: برخی مطالعات جدید نشان داده اند که کروناویروس جدید می تواند تا ۹ روز نیز روی سطوح باقی بماند.

آیا دریافت یک بسته یا نامه از چین بی خطر است؟

 

ارتودنسی پیشگیری چیست

ارتودنسی پیشگیری چیست و چه نیازی به آن داریم؟

مشکلات ارتودنسی در کودکان می‌تواند علل مختلفی مثل مکیدن انگشت شست، ناخن خوردن و یا گاز گرفتن لب‌ها داشته باشد. درمان ارتودنسی در مازندران و سایر شهرها به روش پیشگیری به جلوگیری از مشکلات شدید ارتودنسی در آینده کمک می‌کند. نشانه‌های مشکلات ارتودنسی در آمل و سایر نقاط جهان در کودکان عبارت‌اند از:

ارتودنسی پیشگیری چیست و چه نیازی به آن داریم؟

– زود یا دیر افتادن دندان‌های شیری

– به وجود آمدن مشکل در جویدن یا گاز زدن

– نفس کشیدن از طریق دهان

– مکیدن انگشت

– جابه‌جایی یا گیرکردن دندان‌ها در لثه زمان درآمدن

– جلو رفتگی یا عقب رفتگی فک و صدا دادن فک‌ها

– مشکل در حرف زدن

– گاز گرفتن گونه یا بالای دهان

– دندان‌های جلوآمده

– دندان‌هایی که به‌طور کامل روی‌هم چفت نمی‌شوند

– تقارن نداشتن و یا تعادل نداشتن صورت

– دندان‌قروچه

 

فرایند درمان ارتودنسی پیشگیری

این روش درمان در هر کودکی متفاوت است. بریس های پیشگیری ثابت برای کودکان نیازمند چند جلسه مراجعه به دندان‌پزشک دارد درصورتی‌که کودکانی که قرار است برایشان از بریس متحرک استفاده شود دندان‌پزشک حتماً باید نحوه‌ی استفاده از آن را به‌صورت کامل برای والدین توضیح دهد. با استفاده از ارتودنسی در مازندران و ارتودنسی در آمل به روش پیشگیری می‌توانید قبل از اینکه مشکل جدی برای دندان‌های فرزندتان پیش آید از آن جلوگیری کنید. این درمان روش‌های مختلفی دارد که عبارت‌اند از:

فضا نگه‌دار: از فضا نگه‌دارها زمانی استفاده می‌شود که دندان شیری فرد افتاده باشد و برای حفظ این فضای خالی جهت رشد دندان اصلی از فضا نگه‌دار استفاده می‌کنند. این روش باعث می‌شود دندان‌های مجاور تغییری نکنند و رشد دندان اصلی هم به‌صورت کج نباشد.

دلیل هیپوسمیا یا از دست دادن حس بویایی

 هیپوسمیا (Hyposmia) شرایطی است که در آن فرد بخشی از حس بویایی خود را از دست می دهد. این شرایط می تواند موجب نگرانی فرد شده و همچنین پیامدهای جدی‌تری به همراه داشته باشد.

 

دانشمندان می گویند که سیستم بویایی انسان که حس بویایی را کنترل می کند می تواند بین ۱۰ هزار تا ۱۰۰ میلیارد بوی مختلف را تشخیص دهد.

حس بویایی می تواند به ایجاد و یادآوری خاطرات کمک کند، بر احساس رضایت از بسیاری تجربیات روزانه بیفزاید و کیفیت زندگی فرد را افزایش دهد.

همچنین، اطلاعات بویایی نقش مهمی در حفظ امنیت جسمی فرد ایفا می کنند. از دست دادن حس بویایی می تواند خطر عدم توجه به نشانه های هشدار دهنده مانند بوی گاز، آتش، یا غذای فاسد را افزایش دهد. همچنین، این شرایط می تواند به بروز مشکلات جدی‌تر که نیازمند مراقبت پزشکی هستند، اشاره داشته باشد.

دلایل

از دلایل احتمالی هیپوسمیا می توان به موارد زیر اشاره کرد:

– آلرژی ها

– آسیب دیدگی سر

– عفونت ها، مانند آنفلوآنزا

– توده های کوچک به نام پولیپ در بینی یا سینوس ها

– انحراف تیغه بینی

– مشکلات مزمن سینوس

– سیگار کشیدن

– بی تعادلی هورمونی

– مشکلات دندان

برخی داروها نیز می توانند بر حس بویایی انسان تاثیرگذار باشند که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

– برخی آنتی بیوتیک ها، از جمله آمپی‌سیلین و تتراسایکلین

– برخی داروهای ضد افسردگی، مانند آمی‌تریپتیلین

– برخی آنتی هیستامین ها، مانند لوراتادین

از دیگر عواملی که می توانند به از دست دادن حس بویایی منجر شوند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

– مواجهه بلند مدت با برخی مواد شیمیایی

– سیگار کشیدن

– استفاده از مواد مخدر، مانند کوکائین

– پرتودرمانی برای سرطان های سر و گردن

شرایط مرتبط

هیپوسمیا می تواند نشانه ای از مسائل سلامت دیگر از جمله شرایط عصبی زیر باشد:

– بیماری پارکینسون

– مولتیپل اسکلروزیس یا بیماری ام‌اس

– بیماری آلزایمر

مطالعه ای در سال ۲۰۱۳ با حضور ۵۰ شرکت کننده نشان داد که ۴۰ درصد افراد مبتلا به بیماری ام‌اس حداقل بخشی از حس بویایی خود را از دست داده اند.

کاهش حس بویایی لزوما به معنای آن نیست که فرد به یکی از این بیماری مبتلا شده است اما به گفته برخی کارشناسان، آزمایش غربالگری بویایی می تواند به تشخیص زودهنگام آنها کمک کند.

از دیگر شرایطی که می توانند بر حس بویایی انسان تاثیرگذار باشند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

– چاقی

– دیابت نوع ۱

– فشار خون بالا

– سوء تغذیه

پژوهشگران متوجه شده اند که افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ می توانند با دشواری در تشخیص و تمایز روایح مواجه باشند. نتایج یک مطالعه نشان داد هرچه ناراحتی این افراد در نتیجه یک آسیب عصبی دیابتی که به نام نوروپاتی دیابتی شناخته می شود، بیشتر باشد، مشکلات بیشتری در حس بویایی خود دارند.

تغییرات دیگر در حس بویایی

هیپوسمیا به کاهش حس بویایی و از دست دادن بخشی از این حس گفته می شود اما برخی افراد ممکن است مسائل دیگر مرتبط با بویایی را تجربه کنند.

به عنوان مثال، آنوسمیا (Anosmia) به از دست دادن کامل حس بویایی گفته می شود.

برخی افراد از بدو تولد به آنوسمیا مبتلا هستند، اما این شرایط می تواند در نتیجه یک آسیب دیدگی سر، مشکلی در مسیرهای بینی مانند بیماری مزمن التهابی سینوس یا بینی، یا یک عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی نیز شکل بگیرد.

از دیگر انواع اختلال در عملکرد بویایی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

پاروسمیا (Parosmia) که به اختلال و تحریف درک روایح گفته می شود. در این شرایط روایحی که پیشتر برای فرد خوشایند بودند می توانند ناخوشایند به نظر رسیده یا شدت یک رایحه متفاوت به نظر برسد.

فانتوسمیا (Phantosmia) که در این شرایط فرد باور دارد می تواند بوی چیزی را احساس کند اما در واقع هیچ بویی وجود ندارد.

پیشروی

هیپوسمیا که به واسطه یک آلرژی فصلی یا سرماخوردگی شکل گرفته باشد بی نیاز از درمانی خاص بهبود می یابد، اما برخی داروها و درمان ها ممکن است به بازیابی حس بویایی کمک کنند.

اگر فردی پس از یک آسیب دیدگی سر یا یک آسیب التهابی چشمگیر به سیستم بویایی، حس بویایی خود را از دست داده باشد، بهبود کامل شاید ممکن نباشد.

تشخیص و درمان

اگر فردی از دست دادن حس بویایی خود را بدون دلیلی مشخص تجربه می کند، به ویژه اگر تغییر ناگهانی و شدید است، باید برای بررسی دقیق شرایط به پزشک مراجعه کنید.

پزشک یک معاینه بدنی را انجام خواهد داد. وی شرایط مسیرهای بینی، سینوس ها و ساختارهای اطراف آنها را بررسی خواهد کرد.

پزشک درباره سابقه پزشکی فرد، به ویژه درباره مشکلات دستگاه تنفسی فوقانی و این که آیا فرد علائم دیگری را نیز تجربه می کند یا خیر پرسش خواهد کرد.

یک متخصص گوش و حلق و بینی ممکن است آندوسکوپی بینی را انجام دهد که در آن یک لوله نازک و بلند مجهز به دوربین وارد بینی فرد می شود تا شرایط بینی و حفره های سینوس بررسی شود.

پزشک در پی نشانه های زیر خواهد بود:

– تورم

– خونریزی

– چرک

– توده هایی که می توانند نشان دهنده پولیپ یا تومور باشند

– گرفتگی

– بزرگ شدن ساختارهای بینی

– انحراف تیغه بینی

اگر این آزمایشات دلیل مشکل را مشخص نکنند، پزشک ممکن است یک اسکن ام‌آر‌آی به منظور ارزیابی بخش های مسئول تشخیص روایح در مغز را توصیه کند.

آزمایش های بویایی می توانند به پزشک در تشخیص این که فرد به آنوسمیا یا هیپوسمیا مبتلا است، کمک کنند. در موارد هیپوسمیا، این آزمایشات دامنه از دست دادن حس بویایی را ارزیابی خواهند کرد.

درمان

گزینه های درمان شامل دارو، عمل جراحی، و هر نوع درمان ضروری برای یک بیماری زمینه ای می شوند.

پزشک ممکن است برای موارد زیر عمل جراحی را پیشنهاد دهد:

– پولیپ های بینی

– انحراف تیغه بینی

– مشکلات ساختاری دیگر

پزشک ممکن است داروهایی مانند استروئیدها و آنتی هیستامین ها را برای تسکین التهاب ناشی از یک آلرژی یا عفونت دستگاه تنفسی تجویز کند.

چشم انداز

با افزایش سن، افراد بسیاری کاهش قدرت بویایی خود را تجربه می کنند. این شرایط می تواند خطر مصرف غذای فاسد و عدم توجه به نشانه های خطر مانند آتش سوزی را افزایش دهد. همچنین، این می تواند به یک مشکل سلامت که نیازمند توجه بیشتر است اشاره داشته باشد.

افرادی که کاهش قدرت بویایی خود را تجربه می کنند باید در پی درمان این شرایط باشند تا اطمینان حاصل شود که این تغییرات موجب مشکلات سلامت و ایمنی اضافه نمی شوند و همچنین بیماری های زمینه ای درمان می شوند.

نصب و استفاده از سیستم های هشدار وجود مونوکسید کربن و دود در خانه می تواند به محافظت از افرادی که کاهش قدرت بویایی خود را تجربه می کنند، کمک کند.

همچنین، افراد باید هنگام کار با مواد شیمیایی خانگی بالقوه سمی مراقب باشند و تاریخ انقضای هر غذایی را پیش از مصرف بررسی کنند.

دلیل هیپوسمیا یا از دست دادن حس بویایی

 

کاربرد های قرص لوپرامید

 این قرص از دسته دارو های ضد اسهال می باشد که با نام های تجاری lopex و dimor و قرص آمی لوپرا شناخته می شود که در اشکال دارویی قرص و کپسول و شربت در داروخانه ها وجود دارد.

 

 آشنایی با کاربرد های قرص لوپرامید

لوپرامید جزو مخدر ها و مشتقات سنتزی پیپرادین می باشد که قادر است به صورت مستقیم روی عصب های مخاطی تاثیر بگذارد و حرکات روده را آهسته تر کند که در این زمان شاهد کاهش حجم میزان اسهال و بند آمدن آن می شویم. بیشترین استفاده از این دارو برای درمان های اسهال های ناگهانی است.

از دیگر کاربرد های این دارو استفاده از آن جهت درمان اسهال به بیمارانی که مشکلات التهابی روده دارند.

موارد مصرف

همان گونه که گفتیم این قرص در اشکال مختلفی وجود دارد که نوع مصرف آن را پزشک برای شما تعیین می کند، این قرص در جهت درمان مشکلات زیر مصرف می شود.

کنترل حرکات روده ها و سیستم گوارشی بهبود سندروم روده بهبود التهابات روده درمانگر اسهال

 

مقدار استفاده از این دارو در افراد مختلف

در بزرگسالان⇐ بستگی به نوع حاد و مزمن بودن اسهال دارد. در صورت حاد بودن به طور کل باید مقدار مصرف آن در طول روز ۱۶ میلی گرم باشد. در ابتدا باید یک دوز ۴ میلی گرمی استفاده شود و سپس بعد از هر اجابت مزاج ۲ میلی گرم تا زمان بهبودی استفاده کنید.

در اسهال مزمن هم همینطور در ابتدا به صورت خوراکی ۴ میلی گرم از آن استفاده شود و سپس به دنبال آن بعد از اجابت مزاج ۲ میلی گرم از دارو استفاده شود. طول دوره بهبودی ممکن است به دلیل مزمن بودن آن به طول انجامد، اگر بعد از گذشت ۱۰ روز هیچ گونه بهبودی حاصل نشد نشان دهنده مقاوم بودن اسهال به قرص لوپرامید است. که نمی توان با افزایش دادن دوز اسهال را درمان کرد.

در کودکان⇐ در کودکانی بین ۲ تا ۶ سال معمولا ۱ میلی گردم به تعداد سه مرتبه در طول روز و سپس در ازای هر ۱ کیلو از وزن بدن کودک بعد از هر مرتبه از اسهال ۰/۱ میلی گرم می باشد. به طور کل حد مجاز برای استفاده در بین کودکان ۳ میلی گرم در روز می باشد.

در بین کودکان ۶ تا ۸ ساله هم به میزان۲ میلی گرم ۲ مرتبه در طول روز اول سپس بعد از هر بار اسهال با توجه به وزن بدن ۰/۱ است، حد مجاز استفاده برای این دوره سنی حدود ۴ میلی گرم در طول روز می باشد. میزان استفاده از این دارو برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال و ۱۲ تا ۱۸ سال به ترتیب ۶ میلی گرم در روز و ۸ میلی گرم در روز می باشد.

 

منع مصرف

 افرادی که هر گونه حساسیت نسبت به مشتقات و ترکیبات قرص لوپرامید دارند.

کودکانی که زیر ۲ سال سن دارند. در صورت داشتن در های شکمی. دیسانتری حاد. کولیت سودوممبران ناشی از درمان با دارو های آنتی بیوتیکی. کولیت اولسراتیو حاد. مصرف لوپرامید در بارداری

از آنجایی که این دارو در دسته گروه های دارویی c قرار دارد اثرات آن بر روی جنین مشخص نیست، اما بهتر است در این زمینه محتاطانه رفتار نمایید و قبل از مصرف آن حتما با پزشک مشورت نمایید.

مهم ترین عوارض جانبی حالت تهوع بی اشتها شدن استفراغ وزوز گوش انتروکولیت نکروتیک کم شدن فعالیت های سیستم عصبی درد شکم خشکی دهان راش های پوستی ایجاد حساسیت سرگیجه مگاکولون توکسیک مختل شدن هضم غذا

 

تداخل های دارویی آمیودارون دلاویردین  اریترومایسین  اسپیرونولاکتون  دیلتیازم رانیتیدین کلوپیدوگرل  سایمتیدین  سیکلوسپورین فنتانیل جم فیبروزیل ایدلالیزیب کلاریترومایسین کوبیسیستات  وراپامیل میبفرادیل کوتریموکسازول

 

مصرف لوپرامید در شیر دهی

این دارو می تواند از طریق شیر به نوزاد منتقل شود و برای کودک خطراتی را به وجود بیاورد به همین دلیل نیاید از این قرص در دوران شیر دهی استفاده کنید.

 

 

صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 صفحه بعد